""

 

ویلهلم وونت ؛ پدر روان شناسی علمی

فیلسوف و فیزیولوژیست آلمانی که یکی از بنیانگزاران روانشناختی تجربی شناخته می شود و چون اولین آزمایشگاه روانشناسی را تاسیس کرد، بسیاری او را به عنوان "پدر روانشناسی علمی" می شناسند.
وونت در آغاز کار از دستگاه ها و وسائلی که فیزیکدانان و فیزیولوژیست ها در تحقیقات خود بکار مبرند استفاده کرد. اندکی بعد محققانی که در آزمایشگاه او کار می کردند با مشکلات تازه ای رویرو شدند و برای حل این مشکلات دستگاه های خاصی ساختند و روش ها جدیدی ابداع کردند.

همانطور که که وونت در نظر داشت، هدف علم جدید یعنی روانشناسی، تجزیه و تحلیل تجربه آگاه بود و به نظر او تجزیه و تحلیلی که در روانشناسی می شد، درست مانند تجزیه و تحلیلی بود که یک نفر شیمی دان در مورد تحقیق خود انجام می داد. آنچه روش وونت را از سایرین متمایز می سخت بکار بردن روشی بود که بنام "درون نگری تجربی" خوانده می شد. در آزمایشگاه وونت روی احساسات و تجربه حسی موجود زنده که "ادراک" خوانده می شد، بیشتر تاکید می کردند. ضمنآ در این آزمایشگاه کوشش می شد تا حالاتی مثل "صورت های ذهنی" و "تصورات" را اندازه گیری کنند. پس از مدتی وونت مشاهدات خود را به واکنش های حرکتی که در مقابل محرک ایجاد می شد تعمیم داد. بعدها زمینه ای که وونت برای تحقیق علمی در نظر گرفته بود گسترش یافت و توجه روانشناسان به تحقیقاتی معطوف شد که در زمینه بکار بردن فرآیندهای حسی و ادراکی در ایجاد کنترل رفتار بود.